نصرالله پورجوادی، پژوهشگر و استاد بر جسته عرفان اسلامی با اشاره به جایگاه متغیر مساجد در طول تاریخ اسلام، اظهار کرد: به طور کلی شرایط و کارکرد مساجد در زمان قدیم متفاوت بود و مساجد در جامعه جایگاه دیگری داشتند.
وی ادامه داد: البته نمی توانیم به طور کلی این مصداق را برای تمامی دوران در نظر بگیریم چرا که برای مثال مسجدِ زمان پیامبر(ص) و یا زمان ائمه(ع) با مساجد حال حاضر تفاوت داشت از این جهت که به هرحال علاوه بر بعد عبادی کارکردهای دیگر از جمله کارکرد علمی داشت.
این محقق گفت: مساجد آن زمان نورانیت و معنویت عمیقی داشت، امروز ببینید چه تعداد مسجد داریم اما آیا حقیقتا کارکردهای گذشته را حفظ کرده اند و آیا واقعا مسجد به معنای مسجد زمان قدیم هستند؟ از سوی دیگر در هر دوره ای نقش مساجد با توجه به شرایط زمانی و مکانی فرق دارد.
پورجوای افزود: یک وقت هست که درباره مسجد جامع اصفهان در قرن سوم صحبت می کنیم و یا یک زمان هست که در مورد مسجد جامع نیشابور در قرن پنجم سخن می گوییم، طبیعتا این مسجد با مسجدی که امروز می بینیم تفاوت اساسی دارد، برخی مساجد ما واقعا دانشگاه بودند این است که نمی توانیم حکم کلی نسبت به همه ادوار داشته باشیم.
نصرالله پورجوادی از پژوهشگران برجسته و نامدار در حوزه فلسفه و عرفان اسلامی است. وی تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته فلسفه و در مقطع کارشناسی در دانشگاه سانفرانسیسکو امریکا گذراند و پس از آن به کشور بازگشت و مدرک کارشناسی ارشد و دکترای خود را به ترتیب در سال‌های ۱۳۵۱ و ۱۳۵۷ در رشته فلسفه از دانشگاه تهران گرفت. او در سال ۱۳۵۲ با سمت مربی در مرکز تعلیمات عمومی دانشگاه صنعتی شریف مشغول به خدمت شد و در سال ۱۳۵۸ سرپرستی این مرکز و مدیرعاملی انتشارات این دانشگاه را عهده‌دار شد و از سال ۱۳۶۶ به عنوان مدرس دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران مشغول به فعالیت شد و به اخذ درجه استادی این دانشگاه نائل آمد. او همچنین در کنار فعالیت‌های آکادمیک، مسئولیت‌های اجرایی متعددی نیز داشت که از جمله آنها می‌توان به سرپرستی کمیته ترجمه و تألیف ستاد انقلاب فرهنگی اشاره کرد. وی همچنین طی سال‌های ۱۳۵۹ تا ۱۳۸۳ ریاست مرکز نشر دانشگاهی وابسته به شورای عالی انقلاب فرهنگی را عهده‌دار بود که در طول دوران مدیریت اش هزار و ۵۰۰ کتاب تحقیقی منتشر شد.
خبرگزاری شبستان